Learning from Athens

Ως φυσική συνέχεια της σειράς Ελληνική Παραδοσιακή Αρχιτεκτονική του εκδοτικού οίκου Μέλισσα οραματιζόμαστε έναν τόμο που θα περιλαμβάνει τα ταπεινά, εφήμερα, παράδοξα, αλλά κυρίως ανώνυμα κτίσματα που χαρακτηρίζουν το αστικό περιβάλλον της Αθήνας, χωρίς όμως να έχουν ποτέ μελετηθεί διεξοδικά και με επιστημονικές μεθόδους. Η ίδια η μέθοδος αποτύπωσης, ανάλυσης και διεξαγωγής συμπερασμάτων πάνω σε αυτή την νέα παραδοσιακή αρχιτεκτονική αποτελεί μια σπαζοκεφαλιά για τους ερευνητές της. Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που υπάρχει αυτό το βιβλιογραφικό κενό.

η είσοδος στο δήμο Παλλήνης από την Λ. Μαραθώνος

Με μια φοιτητική (και πλέον εν μέρει απόφοιτη) ομάδα θα επιχειρήσουμε να φωτίσουμε αυτή την πλευρά της κτισμένης Αθήνας, έχοντας υπ' όψιν αντίστοιχα εγχειρήματα που έγιναν στο εξωτερικό τα τελευταία χρόνια. Λόγω του μεγάλου όγκου και της συνθετότητας της εργασίας η ομάδα μας χρειάζεται διεύρυνση... Χρειάζεται εσένα!

Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να επικοινωνήσουν:

theotrian@gmail.com

Προτεινόμενες περιοχές μελέτης:

Μαρούσι, Κορωπί, Παλλήνη, ..

Η έρευνα θα ξεκινήσει από περιοχές των προαστίων με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και σταδιακά θα κινηθεί προς το κέντρο, το οποίο εξάλλου έχει ξαναμελετηθεί.

Ιδιωτικό πάρκινγκ στο Μαρούσι

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία:

Illegal Architecture, Wang Shu/ Hsieh Ying-Chun
Pet Architecture Guide Book Vol 2, Atelier Bow-Wow
Εφήμερη και αιώνια Αθήνα, Δημήτρης Φιλιππίδης
   

Ruin Academy_Marco Casagrande

[a suggestion for the re-use and re-thinking of the Greek Polykatoikia]


The Ruin Academy occupies an abandoned 5-story apartment building in central Taipei. All the interior walls of the building and all the windows are removed in order to grow bamboo and vegetables inside the house. The professors and students are sleeping and working in mahogany made ad-hoc dormitories and have a public sauna in the 5th floor. All the building is penetrated with 6 inch holes in order to let "rain inside". The Academy is viewed as an example or fragment of the Third Generation City, the organic ruin of the industrial city.

Without his ruins man is just a common ape.

(read more-source)

Πόλη Κρυμμένη@CAMP!

6+1 ταινίες για την Αθήνα
Μια εγκατάσταση του Δημήτρη Αθανίτη

Έναρξη: Παρασκευή 13.1.2012, 20:00.
Προβολές: Παρασκευή 13.1, Παρασκευή 27.1, Σάββατο 28.1, & 13.2, 2012
Ώρες προβολής: 18:00-21:00
Σύνθεση: Δημήτρης Αθανίτης
Επιμέλεια: Στέλλα Κάλτσου
Μοντάζ: Σταμάτης Μαγουλάς
Μουσική: DNA Manekinekod


Το CAMP, παράλληλα με την έκθεση Lost in Athens, παρουσιάζει την εγκατάσταση-προβολή του Δημήτρη Αθανίτη «Πόλη Κρυμμένη».

Σε έναν καφκικό εγκαταλειμμένο χώρο στο κέντρο της Πόλης, ο Δημήτρης Αθανίτης παρουσιάζει μια άγνωστη Αθήνα, σε μια εγκατάσταση με υλικό από 6 ταινίες. Από το σκληρό μπλε της τελευταίας ταινίας του “Τρεις Μέρες Ευτυχίας”, ως τις ασπρόμαυρες πρώτες ταινίες ”Αντίο Βερολίνο”, “Καμιά Συμπάθεια για τον Διάβολο”, εικόνες απροσδόκητες έρχονται να επανασυνθέσουν μια πόλη άγνωστη, απόκοσμη. Οι χώροι κινηματογραφούνται σαν πρόσωπα. Αναπνέουν υπόκωφα, έχουν έντονα σημάδια ζωής. Χώροι που δεν υπάρχουν πια, χώροι που έχουν μεταμορφωθεί, χώροι που δεν μπορείς να αποκρυπτο-γραφήσεις. Μια πόλη κρυμμένη.

Στοχεύοντας στην ανακατασκευή-αποκάλυψη της εικόνας της πόλης, η Πόλη Κρυμμένη είναι μια πρωτότυπη σύνθεση με οπτικό υλικό από έξι μεγάλου μήκους ταινίες φιξιόν του σκηνοθέτη, όπου η πόλη έχει μια ιδιαίτερη θέση.

«Η ‘αρχιτεκτονική’ του ματιά καθηλώνει…»
περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ

Τρείς Μέρες Ευτυχίας (2011)
H Πόλη των Θαυμάτων (2005)
2000+1 Στιγμές (2000)
Όνειρο Θερινής Νύχτας (1999)
Καμιά Συμπάθεια για τον Σιάβολο (1997)
Αντίο Βερολίνο (1994)
Φιλοσοφία (μμ)(1993)

πηγή: CAMP!

stories from the city | murple jane

A fleeting glimpse of Athens through the moving lens.

All photos from murple janes' tumblr: Instagramadness

Από την Πόλη Σκηνή στην Πόλη Πρωταγωνιστή*

Νέες Αφηγηματικές Χαρτογραφήσεις της Αθήνας

καρέ από την ταινία Tungsten

“Ο Ξεναγός” και “Tungsten”. Δύο φαινομενικά άσχετες ταινίες προβάλλονται μαζί (κοινή διανομή, κοινό εισιτήριο) με τον επεξηγηματικό υπότιτλο “Δύο ταινίες για την Αθήνα”. Δύο σκηνοθέτες με εντελώς διαφορετικό βλέμμα, πού μόνο ίσως κοινό έχουν το νεαρό της ηλικίας τους, αναγκάζονται(;) να συνυπάρξουν στην ίδια αίθουσα. Όπως όμως έσπευσαν να υπογραμμίσουν τύπος και κριτικοί, σημασία έχει ότι πρωταγωνίστρια και στις δύο ταινίες είναι η Αθήνα**. Ίσως.

View 2films4athens ο διαδραστικός χάρτης με τις τοποθεσίες των γυρισμάτων για τις δύο ταινίες

Αυτό που έχει για μας ενδιαφέρον είναι το πως ένας χάρτης μιας πόλης, η εικόνα της και η ίδια η πόλη μπορούν να αποτελέσουν σκηνοθετικά και αφηγηματικά εργαλεία. Όλα ξεκινούν από την ανάγκη του κινηματογράφου να αφηγηθεί μια ιστορία και μια σύγχρονη απαίτηση για ρεαλισμό και αληθοφάνεια. Σε αυτά τα πλαίσια η πόλη, οι γωνίες της, οι δημόσιοι και ιδιωτικοί της χώροι και το τοπίο της γίνονται το υπόβαθρο πάνω στο οποίο στήνεται μια πλοκή. Όταν δε το κοινό στο οποίο απευθύνεται η ταινία είναι κάτοικοι της ίδιας αυτής πόλης, τότε πέρα από την αληθοφάνεια επιτυγχάνεται και κάτι ακόμα, η ταύτιση και το αίσθημα του οικείου. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με μια σύγχρονη σκηνοθετική ματιά με έμφαση στο αστικό τοπίο και την εικόνα της πόλης έχει οδηγήσει σε όλο και περισσότερη έμφαση στο ρόλο της στην αφήγηση.

Ας επιστρέψουμε όμως στην Αθήνα. Πολλοί σκηνοθέτες έχουν φλερτάρει μαζί της και έχουν αναδείξει όμορφες, παράδοξες ή και σκοτεινές πλευρές της (βλ. φιλμογραφία). “Ο Ξεναγός” και το “Tungsten” είναι δύο πολύ καλά παραδείγματα της τελευταίας χρονιάς. Ένα άλλο παράδειγμα, και μάλιστα από την τηλεόραση, είναι η νέα σειρά της ΕΡΤ, “Μικροπόλεις”. Από τα πρώτα δύο επεισόδια, καθώς και από το υλικό που έχει ήδη ανάβει στο μπλόγκ της σειράς, παρατηρούμε πως εδώ η Αθήνα όχι μόνο έχει έρθει στο προσκήνιο, αλλά έχει αποκτήσει ξεκάθαρα πρωταγωνιστικό ρόλο. Όλη η δομή της σειράς-ντοκιμαντέρ βασίζεται στο χωρισμό της Αθήνας κατά περιοχές. Από τις γνωστές περιοχές της Αθήνας επιλέχθηκαν αυτές με το περισσότερο ενδιαφέρον, ή μάλλον αυτές που έχουν να πουν μια ιστορία. Έτσι, κάθε επεισόδιο έχει και μία θεματική που προήλθε από την συγκεκριμένη περιοχή της Αθήνας (πχ_τα δύο πρώτα επεισόδια, “Κυψέλη-Το Υπόγειο” και “Εξάρχεια-Οι Τοίχοι”). Η θεματική του κάθε επεισοδίου βασίζεται σε μια συγκεκριμένη ποιότητα χώρου, μοναδική στην κάθε περιοχή, και με βάση αυτή επιλέγονται κάποιοι κάτοικοι που μας διηγούνται τις δικές τους ιστορίες. Τα πρόσωπα έρχονται δηλαδή σε δευτερεύοντα ρόλο σε σχέση με τον χώρο τον οποίο θέλει να περιγράψει ο σκηνοθέτης. Μέσα από τις μικρές ιστορίες των κατοίκων της, η πόλη γίνεται ο πρωταγωνιστής.

Η καθημερινή μας βόλτα στην Αθήνα μπορεί να ιδωθεί ως μια διαδοχή από κινηματογραφικές εικόνες. Όταν όμως ο κινηματογράφος κάνει την Αθήνα πρωταγωνίστρια, τότε η εικόνα της θα ανακατασκευαστεί στο συλλογικό μας ασυνείδητο και η λειτουργία της ταύτισης θα αντιστραφεί. Ίσως αρχίσουμε να νιώθουμε την ίδια μας την πόλη πιο οικεία. Ίσως, από την άλλη, ο κινηματογράφος χάσει λίγη από τη μαγεία του.


#Για όσους δεν βλέπουν τηλεόραση: Εξάρχεια-Οι Τοίχοι

*Βλ. “Από την Πόλη Οθόνη, στην Πόλη Σκηνή του Σ. Σταυρίδη. Ο Σταύρος Σταυρίδης είναι Επίκουρος Καθηγητής στην Αρχιτεκτονική του Ε.Μ.Π. και καλλιτεχνικός και επιστημονικός σύμβουλος της σειράς “Μικροπόλεις”

**Βλ. “Με Πρωταγωνίστρια την Αθήνα”, Δήμητρα Τριανταφύλλου A.V. 17-23 NOE 2011

“Οριακές Στιγμές σε Οριακή Πόλη”, Μαρία Κατσουνάκη, Ένθετο “Τεχνες & Γράμματα” της Καθημερινής, 27 ΝΟΕ 2011

Πληθοδομές_Ζήσης Κοτιώνης

ΖΗΣΗΣ ΚΟΤΙΩΝΗΣ  ΠΛΗΘΟΔΟΜΕΣ, ΤΟ ΠΛΗΘΟΣ, ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΚΑΙ Η ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

Έκθεση αρχιτεκτονικής. Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138

Εγκαίνια: Παρασκευή 27/01/12, 20:00

Ημερίδα: Παρασκευή 03/02/12, 17:30

Διάρκεια: 26/01/12 – 19/02/12

Οι Πληθοδομές αποτελούν ένα ολοκληρωμένο μοντέλο σχεδιασμού για τις σύγχρονες μητροπόλεις, και δη την Αθήνα της κρίσης. Ο Κοτιώνης, απ΄ότι φένεται από την τελευταία του δουλειά (πχ. Πές, που είναι η Αθήνα;) μελετά τις Ελληνικής πόλεις με καθαρά μητροπολιτικά κριτίρια. Δεν περιορίζεται σε σπαμοδικές επεμβάσεις και συμβιβαστικές λύσεις, αλλά προσπαθεί να δεί την πόλη στο σύνολο της. Από τις προτάσεις για το σχεδιασμό της επέκτασης της Αθήνας σε όλο την Αττική, μέχρι την ανάλυση της Αττικής Οδού ως ένα ποτάμι που ενώνει την Ελευσίνα με τα Μεσσόγεια, παραμένει διορατικός. Αυτή η μακρόχρονη έρευνα διαφαίνεται στο σύνολο των προτάσεων που θα δούμε στην έκθεση "Πληθοδομές" και τις καθιστά ριξικέλευθες, αλλά και άμεσα υλοποιήσιμες και ενταγμένες στη λογική της Ελληνικής πόλης.

διαβάστε περισσότερα:
plethodomes.gr
greekarchitects.gr

'Transformable Vertical Village’ by Aristide Antonas

text Ctrl+C from Antonas' Flickr :

The urban congregation of ship containers named "bidonville horizontal Skyscraper" or "vertical mobile village" or "scaffold city" is a quick solution for temporary housing responding to the needs of new residential areas in Hymetus, Athens, Greece. It is conceived as a "housing library", where the units that form the ensemble can change place. The structure is conceived as a high, three dimensional infrastructure grid that can receive ready made elementary homes, hosted in ship containers through an interior solution that allows the units to plug in the village's infrastructure. The construction is proposed as a part of a complex urban proposal that challenges a new strategy for the center of Athens. As it is already known in some of its parts the center of Athens is emptied from its previous functions. Many of the Athens center proprietors do not rent out their offices, stores and apartments, still believing that they can reach high prices even if the Greek economy has collapsed. The proposal functions as a strategic obligatory space redistribution that is controlled by the state or the municipality and gives to the landlords some space in this vertical village in return for their ground floor shops or offices that are temporarily expropriated, in order that the city center starts functioning again.
The complex is a dismountable and expandable metallic 3d grid that can allow the insertion of ship containers or other keg-like units to its infrastructure through a sophisticated elevator and rolling belt system. The mobile village can also function as an Urban camping structure, permitting the rent of its available places to whom wants to use its sophisticated infrastructure for some months. Its inhabitants may move with their homes to other cities that could include scaffold suburbs of this type. In a micro level inhabitants can also compose larger ensembles by uniting ship containers in order to form more complex compositions of more than one containers; there can be homes constituted of two, three or four containers arranged together.

[ Architect: Aristide Antonas
collaborators: Katerina Koutsogianni and Stefanos Filippas ]